Niet gehinderd door enige ervaring werd er in juni 1985 de meidenband
Twins No Twins opgericht.
Twins No Twins
De muzikale taken zijn als volgt verdeeld:
-
Margriet – zang
-
Karin – gitaar
-
Marja – bas
-
Hester – drums
Gesponsord door een bevriende band stonden we na vijf weken al met vijf nummers op het podium voor ons allereerste optreden. Het smaakte meteen naar meer.
De sombere klanken van Twins No Twins vonden al snel hun weg door de zalen in de regio, als een fluistering in de nacht, gedragen door rook en schaduw.
Onze muziek werd een meeslepende, emotionele stroom: een melancholische storm, aangevoerd door de betoverende stem van Margriet.
Fire 1985
Na een paar maanden werd het voor Hester duidelijk dat een drumcarrière niet haar pad was.
Diana kwam de band versterken, maar ook zij merkte al snel dat de drums haar hart niet sneller lieten slaan.
Niet veel later vonden we eindelijk een nieuwe drumster: Conny.
Inmiddels begonnen alle veranderingen hun tol te eisen, en Marja besloot haar basgitaar in de wilgen te hangen. Toch verloren we de moed niet. We zochten onvermoeibaar verder naar een nieuwe bassiste.... en toen, in een moment dat we nooit zullen vergeten, kruiste zij ons pad: Elfriede.
De wilde jaren konden beginnen, en we maakten de podia al rockend onveilig. Het waren andere tijden, en langzaam groeide het besef dat het ook tijd was voor een nieuwe naam.
In december 1987 maakten we die stap. We kozen voor een naam die beter paste bij wie we waren geworden. Vanaf dat moment gingen we verder als Asrai.
Asrai
Line‑up:
-
Margriet – zang
-
Karin – gitaar
-
Elfriede – bas
-
Conny – drums
In de Engelse folklore is een Asrai een vrouwelijk elfje dat verandert in water zodra ze wordt gevangen of wordt blootgesteld aan zonlicht. Een wezen dat zich nooit laat vastpinnen, vloeibaar, ongrijpbaar en altijd in beweging. Die combinatie van mystiek en vrijheid past perfect bij onze muziek: rauw, eigenzinnig en net zo moeilijk te vangen als een Asrai zelf.
Line‑up:
-
Margriet – zang
-
Bert – gitaar
-
Elfriede – bas
-
Karin – drums
Love is a Lie.
1992....Een speciale tijd, een speciale tape... Asrai heeft een intense tijd met elkaar en dat is goed op deze tape terug te horen.... dit keer niet in Dynamo, maar in studio het Pand, opgenomen door Frits
Margiet - Zang
Serge - Gitaar
Leah - Bass
Karin - Drums
As Voices Speak
Al snel kwam er interesse uit Duitsland: het label Poison Ivy wilde ook een Duitse versie van de CD uitbrengen. Dus trokken we de grens over, richting een studio in Duitsland, om de plaat opnieuw te laten masteren.
De Duitse release kreeg een aangepast booklet, helemaal in lijn met die markt. Daarnaast doken we op meerdere verzamel‑CD’s, waardoor onze muziek steeds verder zijn weg vond.
- Poison Ivy Strike
- Twilight of the Gods
- Touched by the hands of Goth
- X-treem CD
Voor haar studie vertrok Leah vier maanden naar Duitsland. Om die periode te overbruggen, sprong een oude bekende meteen bij: Elfriede pakte tijdelijk haar basgitaar weer op
Nadat Leah weer Nederlandse bodem onder haar voeten had, kregen we de behoefte om muzikaal verder te experimenteren. Dat was het moment waarop Bert terugkeerde, dit keer niet met een gitaar, maar achter de toetsen.
Het bleef echter van korte duur; de extra verplichtingen bleken lastiger te combineren dan verwacht. Maar die periode gaf ons wél een nieuwe impuls en duwde onze sound weer een stap vooruit.
Inmiddels bouwde Serge aan een carrière als lichttechnicus, onder andere voor In the Nursery, en verhuisde hij naar Amsterdam. Het werd steeds lastiger om die intensieve werkzaamheden te combineren met Asrai.
Eind 1999 hakte Serge de knoop door en besloot hij de band te verlaten.
Vrij snel daarna kwam Cor (P.O.P) voor een tijdtje gitaar bij ons spelen. We wilde al wat langer gaan experimenteren met of een tweede gitarist of keyboard. Daarom kwam ook Jos (Grendel) de band versterken. via Jos kwam Rik ons muzikale leventje binnenstappen om in de plaats van Cor de snaren te bespelen.
.
Margiet - Zang
Jos - Gitaar
Rik - Guitar
Leah - Bass
Karin - Drums
Grendel werd zo succesvol, dat het voor Jos steeds moeilijker werd om de twee bands te combineren.
Uiteindelijk verliet Jos de band.
Met z’n vieren gingen we verder en begonnen we plannen te smeden voor onze tweede CD. Via via leerden we Roman Schoensee kennen, en al snel trokken we naar zijn studio in Aichtal om de nieuwe plaat op te nemen.
Maar vlak voor vertrek sloeg het noodlot toe: Leah werd ziek en het werd duidelijk dat ze de opnames niet zou kunnen spelen. Gelukkig stond Martin Kooy meteen klaar om in te vallen, hij hield de bass strak totdat Leah weer kon terugkeren en opnieuw kon rocken.
Martin kenden we al jaren — hij ging vaak met ons mee naar optredens en is een briljante bassist. In minder dan een maand stonden we alweer samen op het podium, terwijl Leah tijdelijk achter de keyboards plaatsnam.
Met z’n allen vertrokken we daarna naar de Beautiful Lake Studio, waar we de demo‑CD opnamen en een nieuwe fase voor Asrai vorm begon te krijgen.
Touch in the Dark.
Leah haar hart lag toch bij de 4 snarige bass en niet bij de toetsen, het was niet duidelijk wanneer ze ooit deze snaren weer zou kunnen bespelen en Leah nam uiteindelijk het besluit om na zes jaar de band te verlaten.
Spannende tijden… de demo‑CD was net klaar en we stonden weer met z’n vieren. Maar dat duurde niet lang.
Toen we Manon onze demo lieten horen, was ze meteen om. En al snel stonden we met z’n vijven op het podium te rocken, een nieuwe energie, een nieuwe fase, een nieuwe Asrai.
In de bezetting:
Margiet - Vocals
Rik - Guitar
Martin - Bass
Manon - Keyboard
Karin - Drums
Touch in the Dark
Pale Light
De release van de single "Pale Light" was 6 mei
.De videoclip was gemaakt door het talentvolle duo
Marcel de Jong and Jelle Swetter .
De eerste release van Transmission records die de dag rotatie haalt op
The Box.
Pale light is regelmatig op tv bij MTV en The Box
We zijn helemaal verliefd geworden op het schattige artwork van Maud Mulder
In Front of Me
Een brok creativiteit komt samen in de clip Touch in the Dark, als Marcel de Jong, Jell Sweter en, Maud Mulder samen werken
Asrai won the Essent award.
zoals Direct, Epica, Delain etc
Pearls in Dirt
Tijd om weer de studio in te duiken en verder te gaan met het werk waar we al aan begonnen waren. Een gedeelte werd weer opgenomen in de Excess Studio met Hans Pieters en voor het opnemen van de zang gingen we naar Duitsland, The Gate Studio van
Sascha Peath.
Sour Ground
De single Sour Ground kwam uit op 5 november 2007. De cover van de single en de videoclip werd gemaakt door Marcel de Jong.
Marcel maakte een briljante mix van het artwork van de Duitse kunstenaar Christopher Tänzer , de foto's van Kenny van Essen en Asrai’s optreden in Paradiso.
Door Loes Baijens en Sil Oliver wordt er een videoclip opgenomen. van
All seems so Hollow
De samenwerking met Sascha Peath is uniek. Daarom is Asrai weer met hem studio in gedoken om een EP op te nemen
Maart 2013, Na ongeveer elf jaar heeft Martin in maart 2013 besloten om de band uit te gaan.
Al snel vonden we onze nieuw bassist Jett en het werd tijd om onze EP uit te brengen
Between Dreams and Destiny
Margiet - Zang
Rik - Gitaar
Manon - Keyboard
Jett - Bass
Karin - Drums
Na zeventien jaar besluit Rik om zijn eigen weg te gaan, en niet veel later legt Jett ook het bijltje erbij neer. Maar Margriet, Manon en Karin waren er al snel over eens dat het voor Asrai nog geen tijd is om te stoppen. Dus nu druk bezig met plannen, om in 2017 weer helemaal back on track te zijn.
Op de Eindhoven Metal Meeting deelden we de kleedkamer met Jacqui Taylor. En we hoefden niet lang na te denken om haar te vragen of ze samen met ons op het podium zou willen staan.
En in april 2017 was het zover.
Eindelijk samen on stage op het Black-out festival in de Bibelot en het was wicked...
Margiet - Zang
Jacqui - Gitaar
Manon - Keyboard
Karin - Drums
De tijd is voorbij gevlogen, inmiddels is er al weer 30 jaar voorbij gegaan sinds we de bandnaam verandert hebben in Asrai.
Er is veel gebeurt, maar wat een mooie tijd. Dus een reden des te meer om iets speciaals te doen.
We zijn in onze verzameling gedoken en hebben onze favoriete nummers uitgezocht. En dat viel nog niet mee, toen we erachter kwamen dat we veel te veel nummers op de CD wilde zetten.
Dus uiteindelijk weer een selectie gemaakt. En deze staan op Hourglass, met radio edits, remixen en demoversies van onze lievelings nummers.
Nostalgie van de bovenste plank, maar ook met een sequal/remix van Something, gemaakt door Hans Pieters, opnieuw ingezongen en met op gitaar Jacqui.
Dus een mooi afscheid van de laatste jaren en een mooi begin voor alles wat nog gaat komen.
Shattererd Time.
Asrai was gevraagd om mee te doen aan een Tribute CD voor Dead can Dance, Daar konden we geen nee op zeggen. Van het nummer Anywhere out of this world hebben we onze visie gegeven om het nummer. Door omstandigheden ging de Tribute CD niet door. Anywhere out of this world is te beluisteren op Shattered time.
Soms heeft het tjd nodig... Na een break van de band heeft Rik er weer zin in. En is weer terug bij Asrai, en om het nog leuker te maken is Martin soms ook weer van de partij. Dus nu met z'n zessen, daar kan alleen maar iets moois uit komen.
Stranger
Om een verhaal te vertellen, gebruik je muziek.
Stranger, recht uit het hart.
Een nummer die vraagt om meer en zo een remix van Gothminister.
Echo’s in het Donker – Een woord van Asrai
Ze zeiden dat we nooit zijn doorgebroken.
Maar dat hoefde ook niet.
Wij bewandelen het smalle pad,
waar schaduwen fluisteren
en vergeten stemmen nog hoorbaar zijn.
Ze zeiden dat we op veilig speelden.
Maar veiligheid is een illusie.
Onze risico’s zitten in emotie
in elke gebroken noot,
elke stille schreeuw.
Onze vroege songs waren ruw.
Ja. Rauw als een open wond.
Want wij waren nooit gladgestreken.
Wij waren eerlijk.
En eerlijkheid laat sporen na.
Ze vergeleken ons met anderen.
Maar wij hebben nooit gekopieerd.
wij weerspiegelden.
We zijn geen echo.
We zijn het licht dat flikkert
wanneer alle andere vlammen doven.
Wij zijn Asrai.
Gesmeed uit verdriet,
levend gehouden door liefde,
en nog steeds dansend tussen de ruïnes
onvervalst,
onverschrokken,
onszelf.
